Zmiana warty i nerwy na giełdzie. Tomasz Gawlik przejmuje stery w zadłużonym gigancie JSW

W piątek ze stanowiska zrezygnował dotychczasowy prezes JSW Bogusław Oleksy. Jak wskazano w informacji przekazanej przez spółkę w maju, Tomasz Gawlik jest związany z JSW od 29 lat. Od grudnia 2015 r. do marca 2017 r. był prezesem spółki.

Nowy prezes, stare problemy

”Po jego odejściu w zarządzie JSW pozostaje pięcioro wiceprezesów. Za sprawy ekonomiczne odpowiada Bartosz Styś, za handel Jolanta Gruszka, a za rozwój Tomasz Gawlik. Obszar techniczny i operacyjny nadzoruje Adam Rozmus, natomiast pracą i polityką społeczną zajmuje się Artur Wojtków” – pisał red. Karol Byzdra po odejściu Bogusława Oleksego.

Oleksy jednak szybko znalazł nową pracę – został wiceprezesem ds. finansowych w Polskiej Grupie Górniczej (PGG).

Jak pisała red. nacz. Katarzyna Łukasiewicz, na rezygnację Bogusława Oleksego od razu zareagowała giełda. Jak przekazał portal Investing.com, JSW znalazła się wśród najmocniej przecenianych spółek na GPW. W poniedziałek 2 listopada do godziny 13.00 kurs spółki spadł o ok. 5 proc.

Tomasz Gawlik jest absolwentem Akademii Ekonomicznej w Katowicach i wieloletnim pracownikiem JSW. W 1989 r. rozpoczął pracę zawodową w należącej do JSW kopalni Jas-Mos, w której pracował na stanowisku specjalisty ds. handlu.

W 2005 r. pracował w Biurze Zarządu w Zespole Zamówień Publicznych i Umów, a od 2008 r. pełnił funkcję dyrektora Biura Nadzoru Właścicielskiego. Dwa lata później awansował na stanowisko dyrektora Biura Rozwoju Strategicznego, a w 2013 r. został powołany na prezesa zarządu spółki energetycznej „Jastrzębie”.

W 2015 r. został mianowany zastępcą prezesa zarządu JSW ds. strategii, a od 2017 r. objął stanowisko prezesa Jastrzębskiej Spółki Węglowej, zajmując je w czasie silnej restrukturyzacji grupy (zastąpił rezygnującego pod naciskiem związków zawodowych Jarosława Zagórowskiego).

JSW to największy producent węgla koksowego w UE i jeden z producentów koksu używanego do wytopu stali. Prowadzi wydobycie w kopalniach: Borynia-Zofiówka, Budryk, Knurów-Szczygłowice i Pniówek. Spółka jest notowana na Giełdzie Papierów Wartościowych.

Polska spółka jest ostatnim bastionem wydobycia i produkcji węgla koksowego na terenie UE, tym samym stając się zasobem strategicznym dla Wspólnoty. Udział JSW w ogólnej produkcji surowca na terenie UE wynosi 78 proc. Polski węgiel koksowy zasila największe europejskie huty, a po 2022 r. nasz kraj stał się głównym zapleczem surowcowym dla Kijowa (Ukraina zaimportowała ponad 602 tys. ton polskiego koksu w 2025 r.).

Jednocześnie ze względu na głębokie, strukturalne błędy w zarządzaniu i zbyt duży udział górniczych związków zawodowych, JSW napotkała gigantyczne problemy finansowe i stanęła na skraju niewypłacalności.

Całkowite zadłużenie JSW na koniec 2025 r. wynosiło 9,53 mld zł. Grupa zamknęła 2024 r. ze stratą netto w wysokości 7,3 mld zł. W kolejnym, 2025 r., strata ta wyniosła kolejne 6,25 mld zł, w efekcie czego spółka została zmuszona do wprowadzenia odpisów aktualizujących wartość aktywów. W 2024 r. wyniosły one 6,4 mld zł, a w 2025 r. – 3,17 mld zł. Wskaźnik EBITDA spadł poniżej zera – do minus 1,7 mld zł.

Tragiczna sytuacja finansowa spółki wynika m.in. z działalności związków górniczych. Jak zaznaczał w komentarzu dla E24 Jakub Szkopek, analityk Erste Securities Polska, średnie obecne wynagrodzenia w JSW względem 2021-2022 r., po wszystkich porozumieniach socjalnych, są wyższe o ponad połowę.

W 2022 r., w efekcie kryzysu energetycznego, sektor górniczy stał się priorytetem. Górnicy skorzystali na dobrej koniunkturze i wynegocjowali doskonałe warunki płacowe. Koszty płac rosły dynamicznie, dodatkowo przywrócono jednorazowe premie (które wypłacano przez kilka lat z rzędu).

Obecnie spółka, która wykorzystała już wszystkie możliwości kredytowe, stoi przed wyzwaniem dogłębnej restrukturyzacji.