Kwiecień 2026 r. to trzeci najcieplejszy kwiecień odnotowany od 1940 r. – poinformował Copernicus Climate Change Central (C3S). Najcieplejszy kwiecień w historii pomiarów przypadł na 2024 r., a drugi najcieplejszy – 2025 r. W Europie był to dziesiąty najcieplejszy kwiecień w historii pomiarów. Temperatura powierzchni morza w strefie między biegunami była z kolei drugą rekordową dla tego miesiąca – ostatni rekord padł podczas El Niño w 2024 r.

Temperatura globalna

Średnia globalna temperatura powietrza w kwietniu 2026 r. wyniosła 14,89°C. To o 0,52°C więcej niż średnia dla lat 1991-2020, czyli aktualna trzydziestoletnia norma klimatyczna. To również o 1,43°C więcej niż średnia z czasów przedprzemysłowych, czyli lat 1850-1900.

Kwiecień 2026 r. był trzecim najcieplejszym kwietniem w historii pomiarów na świecie, na równi z kwietniem 2016 r. i kwietniem 2020 r.. Różnice były mniejsze niż 0,01°C.

Średnia globalna temperatura w ciągu ostatnich 12 miesięcy (od maja 2025 r. do kwietnia 2026 r.) była o 0,54°C wyższa od średniej z lat 1991-2020 i o 1,42°C wyższa od średniej z lat 1850-1900 .

Europa i inne regiony

W Europie odnotowano dziesiąty najcieplejszy kwiecień w zbiorze danych ERA5, notowanych od 1940 r. Średnia temperatura powietrza nad lądem wyniosła 8,88°C. To o 0,50°C więcej niż średnia temperatura z lat 1991-2020. Rekord wciąż należy do kwietnia z 2018 r., gdy średnia temperatura dla tego miesiąca była o 1,92°C wyższa od średniej z lat 1991-2020. Dziewięć cieplejszych kwietni w Europie przypadło na lata 1999–2025.

Anomalie temperatur w Europie w kwietniu 2026 r. charakteryzowały się wyraźnym kontrastem: na południowym zachodzie Europy temperatury były wyższe niż przeciętnie (Półwysep Iberyjski, zachodnia i południowa Francja, Włochy), a w większości wschodniej Europy było chłodniej niż przeciętnie. Jak poinformował Copernicus, miało to związek z cyrkulacją atmosferyczną i utrzymującym się obszarem wysokiego ciśnienia nad Europą Zachodnią, a jednocześnie niżu nad Europą Wschodnią. Sprzyjało to suchej i słonecznej pogodzie na zachodzie oraz chłodniejszej na wschodzie i w Europie Środkowej.

Zgodnie z danymi ERA5 tegoroczny kwiecień w niektórych częściach północnej Hiszpanii i południowej Francji kwiecień był najcieplejszy od co najmniej 1979 roku. Jak informowały krajowe agencje meteorologiczne (AEMET i Météo France), Hiszpania odnotowała najcieplejszy kwiecień od 1962 r., a Francja – trzeci najcieplejszy kwiecień od 1900 r., porównywalny z kwietniem 2020 r.

Poza Europą wyraźnie cieplejsze niż średnia warunki panowały na morzu Barentsa i wschodniej części Grenlandii, Antarktydzie, a także USA, Azji Środkowej i na zachodzie Australii. Temperatury niższe od przeciętnych odnotowano szczególnie w Kanadzie, na zachodzie Antarktydyn a także Saharze, północnej Australii, części wschodniej Rosji i na Bliskim Wschodzie.

Temperatura powierzchni morza

Średnia temperatura powierzchni morza (SST) w ubiegłym miesiącu w strefie między 60°S a 60°N była drugą najwyższą w historii pomiarów dla kwietnia i wyniosła 21,00°C. Rekord należy do kwietnia 2024 r., gdy występowały warunki El Niño, a temperatura sięgnęła 21,04°C. Przez cały miesiąc temperatura wód stopniowo zbliżała się do tych rekordowych wartości, co świadczy o zbliżającym się kolejnym El Niño, o którym pisaliśmy w artykule „Nadchodzi El Niño. Kiedy wystąpi i jak silne będzie?”. Najnowsze dane wskazują, że najprawdopodobniej zjawisko wystąpi między majem a lipcem. Według danych ERA5, 30 kwietnia 2026 r. średnia temperatura powierzchni morza była zaledwie o 0,02°C niższa niż w 2024 r. o tej samej porze. W kwietniu 2024 r. El Niño właściwie się kończyło, co świadczy o tym, że temperatury wód w tym roku mogą być nawet wyższe.

Od centralnej części równikowego Pacyfiku do zachodniego wybrzeża USA i Meksyku wystąpiła silna fala upałów na morzu (kategorii 3). Na obszarach, gdzie jeszcze w marcu obserwowano temperatury mórz bliskie średniej lub od niej niższe, w kwietniu panowały już temperatury wyższe od średniej. Rekordowo ciepłe wody występowały także w północno-zachodniej części Północnego Pacyfiku, dużych częściach oceanów półkuli południowej, zachodniej części Północnego Atlantyku, na Morzu Śródziemnym, a także na Morzu Norweskim.