Zachód w pułapce uzależnienia. Chiny wyprodukują więcej baterii, niż potrzebuje cały świat

Analitycy zalecają selektywną współpracę z chińskimi przedsiębiorstwami w celu ograniczenia ryzyka nadmiernego uzależnienia od jednego producenta i konkretnych łańcuchów dostaw.

Przepaść produkcyjna

Raport Carnegie Endowment przewiduje, że do końca dekady chińskie moce produkcyjne ogniw akumulatorowych wyniosą od 5 862 GWh do 6 720 GWh, przewyższając tym samym globalne zapotrzebowanie plasujące się na poziomie 4 000 – 5 100 GWh.

Jednocześnie, najbardziej optymistyczne przewidywania dotyczące mocy produkcyjnych ogniw akumulatorowych w krajach Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) osiągną do 2030 r. poziom ok. 64 proc. mniejszy od Państwa Środka (2 422 GWh). Z czego za połowę tej zdolności będą odpowiadały USA, a Europa – za ok. 690 GWh.

Pokazuje to, jak bardzo Pekin wyprzedza pod względem produkcyjnym Stany Zjednoczone i UE w zakresie baterii i magazynów energii. Przewaga kosztowa Chin nadal stanowi podstawę ich konkurencyjności. W Europie chińskie ogniwa akumulatorowe niklowo-manganowo-kobaltowe (NMC) są o 10 – 27 proc. tańsze od lokalnie produkowanych alternatyw, natomiast ogniwa litowo-żelazowo-fosforanowe (LFP) są tańsze o 24 – 50 proc.

Zdaniem ekspertów amerykańskiego think-tanku, to właśnie akumulatory LFP stanowią największy punkt słabości łańcucha dostaw dla gospodarek zachodnich. Technologia ta stanowi obecnie około połowy światowego rynku akumulatorów litowo-jonowych, napędzanego przez pojazdy elektryczne i systemy magazynowania energii w akumulatorach (BESS).

Szacuje się, że około 98 proc. światowych mocy produkcyjnych akumulatorów LFP znajduje się w Chinach.

Jedną z możliwych przewag, jakie wciąż posiada Europa i Ameryka jest to, że to właśnie te rynki zbytu są priorytetowym kierunkiem chińskiego eksportu. W ubiegłym roku eksport akumulatorów z Państwa Środka przekroczył 6 mld dol. miesięcznie, przy czym Europa odbierała prawie połowę dostaw.

Jednak zakładając postępującą transformację energetyczną na całym świecie, jest to przewaga złudna, niezapewniająca wystarczających kart przetargowych w negocjacjach z Pekinem.

Analitycy think-tanku Carnegie Endowment zalecają selektywną współpracę między gospodarkami krajów OECD a chińskimi przedsiębiorstwami w ramach wspólnych przedsięwzięć i partnerstw przemysłowych, szczególnie w segmentach, w których liczba alternatywnych dostawców pozostaje ograniczona.

Jednym ze sposobów utrzymania względnej niezależności ma być również skoordynowanie polityki przemysłowej USA, UE, Japonii i Korei Południowej w tym zakresie.