Jak przypomina PIE, w ciągu miesiąca od wybuchu wojny różnica między ceną ropy Brent a rosyjskiej ropy Urals wzrosła z 4 do ponad 30 dol. za baryłkę. Na początku 2026 r. wynosiła ok. 10-11 dol., jednak – jak ocenia PIE – w praktyce, ze względu na brak chętnych na kupno nadwyżek rosyjskich zapasów ropy, jest ona sprzedawana z dodatkowymi upustami, nawet 20 dol. mniej niż notowania Brent.

Gdzie Rosja ma sprzedawać ropę?

Instytut zauważa, że przekłada się to na znaczące spadki wpływów do rosyjskiego budżetu. O ile w 2022 r. przychody ze sprzedaży ropy i gazu odpowiadały za 7,5 proc. rosyjskiego PKB, to w 2025 r. było to już 4 proc. PKB.

Instytut przypomina, że w momencie wybuchu wojny Unia Europejska była największym importerem rosyjskiej ropy, ale ograniczyła jej udział w imporcie z 44 proc. w 2021 r. do 7 proc. obecnie, a za całość importu odpowiadają dwa kraje – Słowacja i Węgry, przeciwne całkowitemu odejściu od rosyjskiej ropy. W III kwartale 2025 r. udział rosyjskiej ropy i produktów ropopochodnych w całości unijnego importu wynosił 1,5 proc. w porównaniu do 26 proc. w I kwartale 2022 r.

Jak podkreśla PIE, spadek eksportu do krajów UE został częściowo nadrobiony przez wzrost eksportu do Chin i Indii. O ile jednak wartość eksportu do Chin pozostaje od połowy 2022 r. na poziomie 200 mln dol. dziennie, to w ostatnich miesiącach blisko dwukrotnie spadła wartość eksportu do Indii - ze 100-120 mln dol. dziennie w 2025 r. do ok. 60-70 mln dol. w 2026 r.

Spadek importu Indii jest efektem presji USA, a indyjski import rosyjskiej ropy może nadal spadać na skutek zapowiadanej umowy między Indiami a USA, które ma zakładać zwiększenie importu amerykańskiego surowca – wskazuje PIE.