Kto kreuje antyklimatyczny dyskurs w Polsce? Raport

Zmiana klimatu, choć jasno określona przez konsensus naukowy jako antropogeniczna i – przede wszystkim – naprawdę istniejąca, stała się tematem politycznych potyczek. Raport „Dyskusja (anty)klimatyczna w polskim internecie. Roadmapa” pokazuje to dobitnie.

Lekceważenie realnej katastrofy

Największe zasięgi w tej dyskusji wygenerowały wpisy kont polityków, m.in. Marka Jakubiaka, Mateusza Morawieckiego, Grzegorza Brauna i Ewy Zajączkowskiej-Hernik. Pracownia pisze o tym wyraźnie, gdyż – jak podkreśliła Katarzyna Wiekiera – raporty instytucji rządowych nie wskazują na konkretne nazwy kont. Natomiast jej zdaniem „wszyscy musimy mieć świadomość, kto nadaje ton tej dyskusji”.

Oczekujemy od władz przejrzystego monitoringu, zmian w prawie i egzekwowania prawa wobec cyfrowych platform. Pobłażanie wobec dezinformacji klimatycznej prowadzi do erozji zaufania do państwa i jego służb.
Katarzyna Wiekiera, Pracownia na rzecz Wszystkich Istot

W publikacji nakreślono kluczowe „punkty zapalne”, czyli „związane z klimatem wątki, które stanowią najsilniejsze triggery wywołujące (anty)klimatyczne poruszenie w Internecie”.

Pomiędzy czerwcem a sierpniem br. były to:

1.      Dyskusja o węglu, ETS i OZE między prof. Ziemowitem Malechą a Jakubem Wiechem.

2.      Inicjatywa referendum klimatycznego dotyczącego odrzucenia polityki klimatycznej.

3.      Wojna o przywództwo na prawicy, której hasłem stało się „stop polityce klimatycznej”.

4.      Ogólne dyskusje o „religii klimatycznej”.

5.      Fale upałów, które spotkały się z zarzutami o sianie histerii.

Pracownia informuje przy tym, że najwyższe zasięgi w analizowanym okresie przypadły akcji aktywistów „Jazdy”. Jak czytamy: „Ataki na luksusowe butiki celebrytów wygenerowały w Internecie ok. 2,5 mln szacowanego zasięgu antyklimatycznych haseł”.

A przecież – jak tłumaczy Wiekiera z Pracowni na rzecz Wszystkich Istot – zmiana klimatu, dotykająca nasze społeczeństwo, to „ludzkie dramaty: zagrożenie życia i mienia wynikające z powodzi, straty rolników z powodu suszy czy cierpienie seniorów w trakcie upałów”.

Jeśli więc tak popularne stają się antynaukowe przekazy, negujące sens działań klimatycznych, to może to skończyć się opóźnianiem konkretnych decyzji czy polityczną bezczynnością.

Pracownia zaznacza także, że ujęte w publikacji dane „obejmują wyłącznie dyskusję wobec języka charakterystycznego dla antyklimatycznej dezinformacji, dlatego należy je traktować jako ukazanie trendu, a nie stuprocentowe odzwierciedlenie całości internetowej dezinformacji w temacie klimatu”.