Bezpieczeństwo i przystępne ceny. Nowa strategia dla ciepłownictwa

Minister Energii Miłosz Motyka odpowiada za projekt uchwały Rady Ministrów ws. przyjęcia Strategii transformacji ciepłownictwa do 2040 r. Dokument zamieszczono w wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów 23 czerwca br. Planowany termin przyjęcie uchwały przez rząd to I kwartał 2027 r.

Systemowa transformacja ciepłownictwa

Polska jest krajem, którego systemy ciepłownicze posiadają najwięcej w Unii Europejskiej przyłączonych do sieci ciepłowniczej gospodarstw domowych. Z kolei pod względem wolumeny dostarczonego do odbiorców ciepła, plasuje się na drugim miejscu – za Republiką Federalną Niemiec.

Sektor ciepłownictwa systemowego stanowi istotny element krajowego systemu energetycznego oraz infrastruktury krytycznej państwa. Odpowiada on za znaczącą część zużycia energii finalnej w gospodarce oraz pozostaje jednym z kluczowych źródeł emisji gazów cieplarnianych. Jednocześnie infrastruktura wytwórcza i sieciowa w znacznej części jest oparta na technologiach wysokoemisyjnych, przy relatywnie wysokim stopniu zużycia technicznego infrastruktury.
Wykaz prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów

Sektor ciepłowniczy staje przed szeregiem wyzwań – konieczna jest zmiana struktury paliwowej, a w konsekwencji modernizacja infrastruktury. Odpowiednio przeprowadzona transformacja ciepłownictwa zapewni stopniowe odejście od paliw kopalnych na rzecz nisko- i zeroemisyjnych źródeł, zachowując przy tym bezpieczeństwo dostaw ciepła i przystępne ceny dla odbiorców.

Jak czytamy w wykazie prac legislacyjnych,„brak stabilnych i przewidywalnych ram strategicznych zwiększa ryzyko regulacyjne, ogranicza dostęp do finansowania oraz utrudnia racjonalne planowanie inwestycji zarówno przez przedsiębiorstwa energetyczne, jak i jednostki samorządu terytorialnego odpowiedzialne za lokalne planowanie energetyczne”.

Transformacja ciepłownictwa musi być działaniem systemowym. Oznacza to, że musi pozostawać w ścisłym związku z rozwojem odnawialnych źródeł energii, wykorzystaniem ciepła odpadowego, rozwojem kogeneracji oraz integracją sektorów ciepłownictwa i elektroenergetyki. Potrzebny jest więc dokument strategiczny, który określi kierunki, tempo i instrumenty wsparcia. Jak czytamy, tylko dzięki niemu działania będą mogły przyjąć skoordynowany charakter, owocujący efektywnym wykorzystaniem środków publicznych.

Brak odpowiednich regulacji ma„utrudniać podejmowanie racjonalnych decyzji inwestycyjnych, zwiększać ryzyko lokowania kapitału w rozwiązania, które mogą utracić swoją ekonomiczną lub regulacyjną zasadność przed zakończeniem okresu ich eksploatacji, a także może prowadzić do powstawania kosztów osieroconych obciążających przedsiębiorstwa, a w konsekwencji odbiorców końcowych”.

Kluczowym celem ma być ochrona odbiorców końcowych przed niekontrolowanym wzrostem kosztów ogrzewania.

Ciepło należy do dóbr o podstawowym znaczeniu społecznym, a jego dostępność cenowa wpływa bezpośrednio na poziom życia obywateli oraz ryzyko występowania ubóstwa energetycznego.
Wykaz prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów

DG/PAP