MKiŚ zaproponowało stawki na aukcjach za energię z offshore

Zgodnie z opublikowanym w poniedziałek projektem, wyższa cena dotyczy pięciu obszarów pod farmy wiatrowe leżących w odległości rzędu 75 km od polskiego wybrzeża Bałtyku. Cena niższa miałaby dotyczyć ośmiu obszarów leżących mniej więcej o połowę bliżej.

Zróżnicowanie cen maksymalnych w aukcjach dla II fazy budowy morskiej energetyki wiatrowej umożliwia ministrowi klimatu zmiana ustawy o wsparciu energii elektrycznej z morskich farm wiatrowych. Ustawa została 4 grudnia br. przyjęta przez Senat bez poprawek i przesłana prezydentowi.

Możliwość zróżnicowania tej ceny uzasadniono tym, że obszary pod farmy wiatrowe z II fazy są zróżnicowane m.in. pod względem geofizycznym czy oddalenia od brzegu, co ma istotne znaczenie z punktu widzenia kosztów budowy i późniejszej eksploatacji morskich farm wiatrowych. W uzasadnieniu wskazywano też potencjalną groźbę braku zainteresowania aukcjami na dane obszary.

Aukcje II fazy rozwoju offshore, w trakcie których może zostać przyznane prawo do tzw. pokrycia ujemnego salda, zostały zaplanowane na lata 2025, 2027, 2029 oraz 2031 i mają umożliwić powstanie odpowiednio 4 GW, 4 GW, 2 GW i 2 GW mocy zainstalowanej w farmach wiatrowych na morzu.

Ministerstwo klimatu początkowo zaproponowało cenę maksymalną na poziomie 471,83 zł za MWh netto, ale po konsultacjach z branżą podniosło ją do 512,32 zł za MWh. Po przyjęciu zmiany ustawowej przez parlament, MKiŚ zaproponowało utrzymanie tej ostatniej ceny dla lokalizacji leżących dalej od brzegu, a dla tych bliższych - obniżenie jej do 479,10 zł za MWh netto.